ایرانیان

تازه های این بخش ایرانیان

فروشگاه

جایگزینی یک روش غیرتهاجمی به جای جراحی قلب باز

نویسنده: احمد اعجازی

جایگزینی یک روش غیرتهاجمی به جای جراحی قلب باز

جراحی قلب باز چیست؟,جراحی قلب باز آپارات,جراحی قلب باز کردند مرا,جراحی قلب باز در کودکان,جراحی قلب باز چگونه است,جراحی قلب باز در ایران,جراحی قلب باز فیلم,جراحی قلب باز کودک,جراحی قلب باز cabg,جراحی قلب باز,جراحی قلب باز,جراحی قلب باز+فیلم,جراحی قلب,جراحی قلب باز,جراحی قلب,جراحی قلب خامنه ای,جراحی قلب و عروق,جراحی قلب با لیزر,جراحی قلب کودکان,جراحی قلب اپارات,

تاریخ انتشار : پنج شنبه, 31 تیر 1395

 محققان مرکز پزشکی دانشگاه مریلند دستگاه جدیدی را تولید کرده‌اند که نیاز به جراحی باز قلب پرخطر را برای مبتلایان به نارسایی دژنراتیو دریچه میترال از بین می‌برد.

به گزارش ایسنا به نقل از گیزمگ، دستگاه “هارپون TSD-5” می‌تواند کابل‌های آسیب‌دیده یا کشیده شده‌ای را که باز یا بسته شدن فلپ‌های دریچه قلب را کنترل می‌کنند،‌ بدون نیاز به عمل قلب باز ترمیم کند.

این دستگاه نه تنها زمان صرف شده در اتاق جراحی را کاهش می‌دهد، بلکه در آینده می‌تواند به بیماران اجازه دهد تا یک روز پس از جراحی به خانه بازگردند.

بیماری نارسایی دژنراتیو دریچه میترال یک اختلال رایج دریچه قلب است که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان به آن دچار هستند. این اختلال در اثر سوراخ شدن دریچه قلب ایجاد می‌شود که طی آن، کابل‌های کوچک کنترل کننده فلپ دریچه آسیب دیده یا کشیده می‌شوند و در اثر آن، خون در جهت اشتباه جریان می‌یابد.

در حال حاضر برابر ترمیم دریچه، یک عمل جراحی قلب باز تهاجمی انجام می‌شود تا کابل‌های کوچک طی فرآیندی که به مهارت و تجربه زیاد احتیاج دارد، تعویض شوند.

دستگاه هارپون TSD-5 که توسط شرکت پزشکی هارپون در بالتیمور ساخته شده، بر پایه فناوری مرکز پزشکی دانشگاه مریلند توسعه یافته و کار جراحی را برای پزشکان ساده‌تر و برای بیماران، کمتر تهاجمی کرده است.

این دستگاه شبیه یک اتصال افشانه برای شلنگ باغبانی است که یک سوزن بزرگ بر روی آن قرار گرفته است. هارپون از طریق یک سوراخ کوچک در قفسه سینه بیمار وارد قلب می‌شود و به وسیله تصویربرداری اکوکاردیوگرافی به سمت فلپ‌های آسیب‌دیده راهنمایی می‌شود.

دستگاه مذکور می‌تواند در حالیکه قلب به تپش خود ادامه می‌دهد، ماده کابل مصنوعی را در فلپ آسیب‌دیده نصب کرده و از طریق یک فرآیند خودکار، گره‌ای را برای نگه داشتن کابل در محل خود ایجاد می‌کند. به این شیوه دیگر نیازی به بای‌پس قلب و ریه نخواهد بود. می‌توان این کابل‌ها را زمانی که قلب به کار خود ادامه می‌دهد، تنظیم کرد تا طول مطلوب بدست بیاید.

جراحان در نخستین کارآزمایی بالینی این دستگاه از آن برای کاشت کابل‌های مصنوعی در 11 بیمار در لهستان استفاده کردند. به گفته محققان، سه تا چهار کابل برای بیشتر بیماران نیاز بود و اینکه نارسایی دژنراتیو دریچه میترال همه آن‌ها پس از کاشت موفق کاهش یافت و تا 30 روز بعد نیز ثابت ماند.

این تحقیق در مجله Circulation منتشر شده است.

نظرات کاربران
بدون دیدگاه

مطالب تصادفی

ایستگاه سلامت