ایرانیان

تازه های این بخش ایرانیان

فروشگاه

امیررضا دلاوری: علیرضا خیلی مثبت است اما در کارنامه من متفاوت است

نویسنده: احمد اعجازی

امیررضا دلاوری: علیرضا خیلی مثبت است اما در کارنامه من متفاوت است

امیر رضا دلاوری و همسرش,امیر رضا دلاوری و دخترش,امیر رضا دلاوری بازیگر,امیر رضا دلاوری اینستاگرام,امیر رضا دلاوری,امیررضا دلاوری ویکی پدیا,بیوگرافی امیررضا دلاوری,امیر رضا دلاوری در هوش سیاه,امیر رضا دلاوری در گلخانه,امیر رضا دلاوری و دخترش دیار,سریال پریا کی پخش میشود,سریال پریا قسمت اول,سریال پریا 1,سریال پریا قسمت 1,سریال پریا قسمت 2,سریال پریا,سریال پریا و بردیا,سریال آب پریا,سریال آب پریا,سریال آب پریا قسمت آخر,

تاریخ انتشار : سه شنبه, 19 مرداد 1395

این شب‌ها سریال تلویزیونی «پریا» با موضوعی اجتماعی و قابل‌توجه به روی آنتن شبکه سه سیما می‌رود، بازیگران این مجموعه از بین افراد نام‌آشنای سینما و تلویزیون هستند.

به گزارش صبا، یکی از این بازیگران، امیررضا دلاوری است که در نقش علیرضا و داماد خانواده او را می‌بینیم. دلاوری بیش از دو دهه تجربه بازیگری در تلویزیون و سینما را دارد، وی در کنار بازیگری فعالیت‌های هنری دیگری مثل موسیقی را هم دنبال می‌کند. این بازیگر در ورزش‌های رزمی مانند ووشو نیز فعال است. بازیگر نقش علیرضا در سریال «پریا» گفت‌وگویی متفاوت و صمیمی با «صبا» داشت که در آن از وضعیت حال حاضر سریال‌ها، تغییرات مدیریتی در تلویزیون و مسائل دیگر صحبت کرده است.

کاراکتر علیرضا در «پریا» چه ویژگی‌هایی داشت که پیشنهاد بازی در سریال را پذیرفتید؟
اول اینکه گروه سازنده و همه عوامل جزو افرادی بودند که علاقه‌مند به همکاری با آنها بودم و در درجه دوم سال‌ها بود چنین نقش مثبتی را بازی نکرده بودم و احساس کردم که دوست دارم آن را تجربه کنم. فکر می‌کنم آخرین باری که در قالب چنین کاراکتری تا این اندازه مثبت ظاهر شدم به سال ۷۹-۸۰ برمی‌گردد. همه دوستان می‌دانند که در کارم به‌دنبال این هستم هر نقشی را که ایفا می‌کنم با کاراکتر قبلی تفاوت داشته باشد؛ گاهی منفی، یک وقت مثبت و بعضی اوقات هم خاکستری و کمدی.

 

فکر می‌کنم اگر کمی در این عرصه عقب افتاده‌ام به‌خاطر نوع انتخاب‌هایم بوده است. یادم می‌آید یکی از دوستانم به من می‌گفت مدت بیست‌و‌یکی‌ دو سال است که مشغول بازیگری هستی و باید با یک گریم و فرم ثابت چند کاراکتر معین را بازی می‌کردی تا در آن جا می‌افتادی و بعد به سراغ نقش‌های متفاوت می‌رفتی، اما من نمی‌توانم و سبک کار من این‌گونه نیست، درواقع من همین روشی که براساس آن کار کرده‌ام را می‌پسندم و مایل هستم طبق روحیات درونی خودم یک سری کاراکترهای مختلف را تجربه کنم، حتی اگر نقش‌ها مثبت هستند یا منفی؛ شبیه هم نباشند.

نقشی که در «پریا» بازی کردید از ابتدا به همین شکل بود و در طی فیلمبرداری تغییری نکرد؟
تقریبا به همین صورت بود اما در اواسط کار فیلمنامه دستخوش تغییراتی شد که بالتبع این نقش هم تحت‌الشعاع قرار گرفت اما خیلی اتفاقات خاصی قرار نبود رخ دهد.

نقش علیرضا و رابطه او با همسرش بسیار سفید و بدون هیچ تاریکی است، این موضوع روی باورپذیری مخاطب تأثیرگذار نیست و فکر نمی‌کنید کمی شعارزده بشود؟
طبق تجربه‌ای از سال‌های قبل داشته‌ام در کارهایی که حتی خودم هم در آنها بازی نکرده و فقط بیننده آنها بوده‌ام این کاراکترها اصولا مورد توجه اکثر تماشاگران قرار می‌گیرد با آن همذات‌پنداری می‌کنند اما این موضوع هم درست است که چرا باید نقشی تا این اندازه مثبت و بی‌حاشیه باشد؟ حداقل من خیلی این جور آدم‌ها را در واقعیت ندیده‌ام ولی خوب قرار است این افراد به‌عنوان نماد انسان‌های خوب فرهنگ، دین، مذهب و اخلاقیات را به مردم آموزش دهند و باتوجه به شناختی که از مدل تلویزیون خودمان داریم نمی‌توان خیلی به این شخصیت‌ها خرده گرفت چرا که اکثر نقش‌های مثبت در تلویزیون به همین صورت هستند.

گریم شما در سریال «پریا» نسبت به کارهای قبلی‌تان متفاوت‌تر است، کمی راجع به آن برایمان بگویید.
علیرضا مردی با دو فرزند است و به‌لحاظ شغلی که دارد می‌بایست این‌گونه گریم می‌شد، تصور کنید اگر با همین مدل ریش و مو، لباس‌های اسپرتی بر تن می‌کردم سن شخصیت پایین‌تر به نظر می‌رسید. بعد از سال‌ها گریم متفاوتی را داشتم، البته به نظر من تمام جنبه‌های نقشم در سریال «پریا» متفاوت بود چه خود کاراکتری که در فیلمنامه نوشته شده بود و چه گریم و لباسی که شاهد آن بودیم.

کار با حسین سهیلی‌زاده به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کارگردان‌های تلویزیون چه‌طور بود؟
من سال‌های زیادی است که حسین سهیلی‌زاده را می‌شناسم شاید نزدیک به بیست سال اما «پریا» اولین کاری بود که افتخار همکاری با او را داشتم و خیلی عالی بود. سهیلی‌زاده علاوه بر این‌که کارگردان و انسان بسیار خوبی است مدیوم تلویزیون را خیلی خوب می‌شناسد و نبض تماشاچی را در دست دارد همچنین پشت‌صحنه و گروهی عالی دارد.

در این سال‌ها که باهم آشنا بودید پیشنهادی برای بازی از جانب سهیلی‌زاده مطرح شد؟
بله. یک یا دو مورد پیش آمد که یکی مربوط به سریالی در سال‌ها پیش می‌شود، به‌طور قطع، اگر سر کار نبودم در آن بازی می‌کردم در آن زمان برای سریال «بیداری» عازم شمال بودم.

 

خودتان چه‌قدر سریال‌های روز دنیا را دنبال می‌کنید؟
من از کودکی -که هنوز ارتباطی با حرفه کنونی‌ام وجود نداشت- تلویزیون و فیلم‌بین بودم، الان هم تمام سریال‌ها، فیلم‌ها و تله‌فیلم‌های تلویزیون خودمان را می‌بینم، تمام فیلم‌هایی که در سینما اکران می‌شوند را هم پیگیری کرده و تماشا می‌کنم، حتی اگر زمانی که روی پرده هستند نتوانم ببینم، وقتی سی‌دی آنها منتشر می‌شود، تهیه کرده و می‌بینم، حتی کارهای بد.

آثاری که به آنها علاقه‌مندید و پیگیری می‌کنید در چه ژانری هستند؟
من به کارهای پلیسی و اکشن علاقه خیلی زیادی دارم اما کارهای درام، ملودرام و کمدی را هم می‌بینم و این‌ها به حال‌وهوای زمانی که در آن هستم بستگی دارد. تعداد فیلم‌ها و سریال‌هایی که تاکنون تماشا کرده‌ام بسیار زیاد است، بستگی دارد سر چه کاری باشم، نوع سریال و فیلمی که مشغول بازی در آن هستم خیلی تعیین‌کننده است، به‌عنوان نمونه اگر سر یک کار تاریخی هستم سعی می‌کنم یک فیلم یا مجموعه تاریخی را ببینم در واقع باهم مناسبت داشته و در یک حال و هوا باشند.

ریال‌هایی که به‌طور جدی پیگیری کرده‌اید کدام‌ها بودند؟
سریال‌های خارجی زیادی را دیده‌ام و می‌بینم، سریال«twentiy four»(24)، یکی از مجموعه‌هایی است که فوق‌العاده آن را دوست دارم و تاکنون چندین‌بار آن را دیده‌ام. شما فکر کنید من دو بار این سریال را دیده بودم و در طول چند ماه که «هوش سیاه2» را با مسعود آب‌پرور کار می‌کردیم هر شب که به خانه می‌آمدم، این سریال را تماشا می‌کردم. حتی برخی اوقات شبیه به شخصیت‌هایی که در یک کار حضور دارند لباس می‌پوشم و بیرون می‌روم، به هر حال این‌ها درونیات من است و این طور نیست که بگویم من کاراکتر خاصی را دنبال می‌کنم. ممکن است امروز کاری را ببینم و کاراکتری که به آن علاقه دارم و در آن کار است کت‌وشلوار پوشیده باشد که من هم آن روز با کت‌وشلوار بیرون می‌روم و با او همذات‌پنداری می‌کنم.

سریال‌های ایرانی چه طور؟
من اکثر سریال‌های قدیمی مانند «سربداران»، «سلطان و شبان»،«روزی روزگاری» را در منزل دارم، فکر می‌کنم سریال «مدار صفر درجه» را چهار بار از اول تا آخر دیدم.

چه‌طور با این شرایط فرصت استراحت و خوابیدن دارید ؟
اصولا آدم کم‌خوابی هستم اما زمانی را در شب به استراحت اختصاص می‌دهم.

فعالیتی غیر از بازیگری دارید؟
موسیقی جزو علایق من است، دو سه تا ساز (تار، سه‌تار و تمبک) را هم می‌زنم و گاهی آواز سنتی می‌خوانم، حتی پیشنهاد برگزاری کنسرت هم داشتم، در زمینه ورزش‌های رزمی هم فعال هستم و آن را دنبال می‌کنم.

چه ورزشی؟
ووشو، سبک ساندا. سال گذشته در یکی از رشته‌های رزمی به‌نام «هان مادانگ» که در تهران برگزار شد برنده یک مدال نقره و دو مدال برنز شدم.

شما به‌عنوان بازیگر مجموعه «پریا» تصور می‌کنید به موضوع ایدز در این کار به‌خوبی پرداخته شده است؟
قبل از این، برنامه‌های زیادی را در رابطه با بیماری ایدز دیده‌ایم که شاید تبلیغات زیادی در مورد آنها نشده و در آن برهه‌ها آن طور که باید و شاید دیده نشده‌اند اما در سریال «پریا» یک وجوه و لایه‌های دیگری از بیماری ایدز برداشته می‌شود و کماکان تا قسمت آخر هم این روند ادامه دارد که ما تاکنون ندیده‌ایم. خود من با بسیاری از مسائل بیماری ایدز در این سریال آشنا شدم. خیلی تعجب می‌کردم که مگر ممکن است بعضی اتفاقات با وجود این بیماری رخ دهد، نه به‌خاطر این‌که در «پریا» کار کرده‌ام از آن دفاع کنم، اطمینان دارم نویسنده کار سعید فرهادی تحقیقات کاملی در این زمینه داشته است و به‌طور کامل موارد را ذکر کرده است.

چرا با این‌که فیلم‌های خوبی را در سینما بازی کرده‌اید در این عرصه کم‌کار هستید؟
پیشنهاد‌های عجیب‌وغریب و آنچنانی تاکنون در سینما نداشته‌ام. راستش آن دسته پیشنهادهایی که مطرح شده‌اند نیز خیلی چنگی به دل نزده و دوست نداشته‌ام، البته اخیرا چند کار سینمایی و به‌محض این‌که سال گذشته برای «پریا» قرار داد بستم وجود داشت که یکی دو مورد آن را خیلی دوست داشتم اما نتوانستم آنها را قبول کنم. نکته بعدی این است که در حال حاضر سینمای ما به یک فرمی درآمده است که اگر جشنواره‌ها را ببینید در چندین فیلم بازیگر ثابتی وجود دارد که با یک بازی در نقش‌های مختلف و در فیلم‌های متعدد حضور دارد که نه تیپ آنچنانی و نه بازی خارق‌العاده‌ای دارد و نه دارای شهرت و معروفیت خاصی است، شاید ما یک سری کارها را بلد نیستیم و دوست نداریم انجام دهیم که دوستان بلدند و کار می‌کنند، البته این صحبت‌ها جسارت به بزرگان، پیشکسوتان همکاران و همسن‌و‌سالانم نیست. من خیلی اهل گلایه و شکایت نیستم اولین بار است که این حرف‌ها را مطرح می‌کنم، اما این مسائل وجود دارند و اگر دوستانی هستند که خوب عمل می‌کنند مشکلی نیست و ما هم به کار خود مشغولیم.

نظرتان درخصوص تغییرات مدیریتی سازمان صداوسیما چیست؟
تمام این تغییرات مدیریتی در هر جای کشور تأثیرات منفی را در پی خواهند داشت، به این دلیل که هر مدیری در مدت چند سال، عملکرد بسیار بهتری خواهد داشت تا این‌که در یک زمان کوتاه مثلا ۶ماهه تغییر کند. این عقیده من است و نمی‌دانم تا چه حد درست است.

با وجود دو پیشنهاد سینمایی چرا بازی در تئاتر حسین کیانی را پذیرفتید؟
عرق خاصی نسبت به کارهای حسین دارم. در سال‌های اخیر در هفت‌هشت کار با او همکاری کرده‌ام، کارها و متن‌های او را دوست دارم. تماشاچی‌پسند است، کارهای او حرف دارد و هنری است، گروه خوبی دارد و همه باهم رفیق هستیم، بدون اغراق می‌گویم در طول یک‌سال شاید نزدیک به سی پیشنهاد تئاتر داشته باشم اما سعی می‌کنم کارهایی که مورد علاقه‌ام هستند و امکان پیدا کردن کاراکتر‌های مختلف در آن است را انتخاب کنم، دلیل بعدی هم این بود که شاید می‌شد فیلم‌ها را با تئاتر هم هماهنگ کرد اما آنها را دوست نداشتم.

 

آیا فکر می‌کنید در نوع سریال‌سازی و پرداختن به موضوعات مختلف و جلب رضایت مخاطبان پیشرفت خوبی داشته‌ایم؟
من فکر می‌کنم در این زمینه پیشرفتی نداشته‌ایم، در درجه اول مردم اظهار می‌کنند که تلویزیون تماشا نمی‌کنند اما من می‌گویم که این طور نیست و برنامه‌ها را تعقیب می‌کنند، مردم بیننده سریال‌های تلویزیون خودمان و شبکه‌های خارجی نیز هستند، البته ممکن است تعدادی فقط شبکه‌های ایران را تماشا کنند، برخی شبکه‌های خارجی و یا هر دو را. بحث من محتوای سریال‌هایی نیست که مردم مخاطب آن هستند، به‌طور مثال اگر سریال‌های ترک را در نظر بگیریم می‌بینیم که در سریال‌سازی از ما قوی‌تر هستند با وجود این‌که ترکیه دارای سینمای قوی نیست نمی‌دانم چرا نمی‌توانیم از آنها در زمینه سریال‌سازی پیشی بگیریم با این‌که سینمای ما نسبت به سینمای ترکیه خیلی پیشرفته‌تر است.

دلیل خاصی را می‌توان در جواب به این سوال عنوان کرد؟
این مطلبی که بیان می‌کنم به هیچ وجه فقط و فقط راجع به سریال «پریا» و یا کار‌های اخیرم نیست بلکه مقصودم در مورد مجموعه‌هایی است که در 10سال گذشته، شاهد ساخت و پخش آنها بودیم، مراحل سریال‌سازی ما اصولا به این شکل است که یک فیلمنامه‌ای نوشته می‌شود و بعد از تصویب شدن برآورد بودجه‌ای صورت می‌گیرد و برای ساخت می‌رود. زمانی که ما برای صحبت می‌رویم فیلمنامه کاملی وجود ندارد و فقط در حد سیناپس و چند قسمت ابتدایی است، به‌علاوه بدون مشخص بودن بودجه مختص به کل کار، آن را کلید می‌زنیم، چه انتظاری داریم؟ هنگامی که ابتدایی‌ترین و بدیهی‌ترین فاکتورهای ساخت یک سریال وجود ندارد چه‌طور می‌توانیم به سریال‌های ترک و خارجی برسیم و یا از آنها پیشی بگیریم، واضح است که شدنی نیست، بالتبع یک سری از مخاطبان به آن سمت می‌روند و بیننده آن سریال‌ها می‌شوند.

پیشنهاد برای کار جدیدی داشتید؟
نه. اتفاقا از وقتی پخش «پریا» آغاز شده هنوز هیچ پیشنهاد کاری نداشتم و فقط سر همان کار تئاتر هستم.

نظرات کاربران
بدون دیدگاه

مطالب تصادفی

ایستگاه سلامت